|
|
| Radovan Karadžić |
 Radovan KARADŽIĆ je rođen 19. juna 1945. godine u opštini Šavnik, danas Republika Crna Gora, Savezna Republika Jugoslavija.
Radovan KARADŽIĆ je bio jedan od članova osnivača Srpske demokratske stranke (u daljem tekstu: SDS) koja je u Socijalističkoj Republici Bosni i Hercegovini (u daljem tekstu: Bosna i Hercegovina) osnovana 12. jula 1990. godine. Od 12. jula 1990. do 19. jula 1996, kad je dao ostavku, Radovan KARADŽIĆ je bio predsjednik SDS-a. U tom je svojstvu, između ostalog, predsjedavao sastancima Glavnog odbora SDS-a.
Radovan KARADŽIĆ je dugogodišnji saradnik Momčila KRAJIŠNIKA, bivšeg predsjednika Skupštine srpskog naroda u Bosni i Hercegovini (u daljem tekstu: "skupština bosanskih Srba") i člana Savjeta za nacionalnu bezbjednost i proširenog Predsjedništva takozvane Srpske Republike Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: "srpska republika") i Biljane PLAVŠIĆ, bivšeg člana kolektivnog Predsjedništva Bosne i Hercegovine, vršioca dužnosti predsjednika srpske republike, člana predsjedništva srpske republike i potpredsjednika Republike Srpske.
Radovan KARADŽIĆ je postao predsjednik Savjeta za nacionalnu bezbjednost srpske republike 27. marta 1992. godine.
Radovan KARADŽIĆ je postao član tročlanog predsjedništva srpske republike 12. maja 1992. godine. Istog dana Radovan KARADŽIĆ je izabran za predsjednika Predsjedništva.
Radovan KARADŽIĆ je uz Momčila KRAJIŠNIKA, Biljanu PLAVŠIĆ i druge članove SDS-a bio u proširenom ratnom predsjedništvu srpske republike od početka juna 1992. do 17. decembra 1992. godine.
Radovan KARADŽIĆ je uz Momčila KARAJIŠNIKA, Biljanu PLAVŠIĆ i druge bio član vrhovne komande oružanih snaga srpske republike otprilike od 30. novembra 1992.
Radovan KARADŽIĆ je bio isključivi predsjednik Republike Srpske od 17. decembra 1992. do 19. jula 1996. godine, kad je dao ostavku. Od 20. decembra 1992. godine, Radovan KARADŽIĆ je u svojstvu vrhovnog komandanta oružanih snaga predsjedavao sastancima vrhovne komande.
Činjenični navodi optužnice
Prva optužnica protiv Radovana Karadžića i Ratka Mladića je prvobitno podnesena 24. jula 1995. i potvrđena od strane sudije Jorde 25. jula 1995. Druga optužnica je bila podnesena 14. novembra 1995. i potvrđena od strane sudije Riada 16. novembra 1995.
U izmijenjenoj i dopunjenoj optužnici koja je potvrđena 31. maja 2000. navodi se da je Radovan Karadžić, djelujući sam ili u saradnji sa drugima, uključujući i Momčila Krajišnika i Biljanu Plavšić, u periodu od 1. jula 1991. do 31. decembra 1992., učestovao u krivičnim djelima za koja se tereti u tekstu koji sljedi kako bi osiguravao kontrolu nad područjima Bosne i Hercegovine koja su proglašena djelom takozvane "Republike Srpske". Da bi ostvario taj cilj, čelništvo bosanskih Srba, uključujuči Radovana Karadžića, a u predmetna vremena i Momčila Krajišnika, Biljanu Plavšić i druge, započelo je i provelo takav način postupanja koji je uključivao uspostavljenje nemogućih uslova za život, uključujući progone i taktiku terora čiji je efekat trebao biti da podstakne ne-Srbe na odlazak iz tih područja, deportaciju onih koji nisu bili voljni otići i likvidaciju drugih.
Snage bosanskih Srba, koje su obuhvatale vojne, paravojne, te snage teritorijalne odbrane i policije (u daljem tekstu: "snage bosanskih Srba"), SDS i organi vlasti koji su djelovali pod rukovodstvom i kotrolom Radovana Karadžića, a u predmetna vremena Momčila Krajišnika, Biljane Plavšić i drugih, preduzeli su niz raznih akcija kako bi značajno smanjili broj bosanskih Muslimana, bosanskih Hrvata i ostalog nesrpskog stanovništva opština navedenih u optužnici.
Od kraja marta do 31. decembra 1992., snage bosanskih Srba preuzele su fizičku kontrolu nad opštinama navedenim u paragrafu 9, često putem žestokih napada. Ti napadi i preuzimanje vlasti odigravali su se na koordinirani i planirani način. Organizaciju i rukovođenje preuzimanjima vlasti, koji su se odigravali od kraja marta do 31. decembra 1992. godine, te kontinuiranim progonima i deportacijama koji su se nastavili do 30. novembra 1995., posebno u opštinama Bijeljina i Banja Luka, te u Srebrenici, koju je je UN proglasio "zaštićenom zonom" (u daljem tekstu: "srebrenička enklava"), i okolini Srebrenice, obezbijedili su SDS, vojno i policijsko vođstvo i rukovodeći organi srpskih opština, uključujući krizne štabove, ratna predsjedništva i ratna povjereništva.
Optužbe
Optužnica tereti Radovana Karadžića na osnovu individualne krivične odgovornosti (član 7(1) Statuta) i krivične odgovornosti nadređenog (član 7(3) Statuta) po:
- dvije tačke za genocid (član 4 statuta - genocid; ili, alternativno saučeništvo u genocidu),
- pet tačaka za zločine protiv čovječnosti (član 5 Statuta - istrebljenje; ubistvo; progoni na politčkoj, rasnoj ili vjerskoj osnov; progoni; nečovječna djela (prisilne deportacije)),
- tri tačke za kršenja zakona i običaja ratovanja (član 3 Statuta - ubistvo; protivpravno terorisanje civila; uzimanje talaca), i
- jednoj tački za teške povrede Ženevskih konvencija (član 2 Statuta - hotimično lišavanja života).
U BJEKSTVU
|
|
|
Kolumna
