|
|
| Ratko Mladić |
 Ratko MLADIĆ je rođen 12. marta 1942. godine u opštini Kalinovik u Republici Bosni i Hercegovini (dalje u tekstu: BiH). Školovan je na vojnoj akademiji Jugoslovenske narodne armije (dalje u tekstu: JNA) u Beogradu, nakon čega je postao starješina u redovnom sastavu JNA, a potom i vojsci Srpske Republike Bosne i Hercegovine/Republike Srpske (dalje u tekstu: VRS).
U junu 1991. Ratko MLADIĆ postavljen je za komandanta 9. korpusa JNA u Kninu, za vrijeme borbi između JNA i hrvatskih snaga. Dana 4. oktobra 1991., predsjednik Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (dalje u tekstu: SFRJ) unaprijedio ga je u čin generalmajora. Dana 24. aprila 1992. Ratko MLADIĆ je unaprijeđen u čin generalpotpukovnika, a 25. aprila 1992. postavljen je za načelnika štaba/zamjenika komandanta u komandi Druge vojne oblasti JNA u Sarajevu. Na tu dužnost stupio je 9. maja 1992. Dana 10. maja 1992., Ratko MLADIĆ je preuzeo dužnost komandanta u komandi Druge vojne oblasti JNA.
Dana 12. maja 1992., Ratko MLADIĆ je postavljen za komandanta Glavnog štaba VRS-a i na tom položaju je ostao najmanje do 22. decembra 1996. Dana 24. juna 1994., Ratko MLADIĆ je unaprijeđen u čin generalpukovnika.
Činjenični navodi optužnice
U izmijenjenoj optužnici se navodi da je Ratko Mladić postavljen za komandanta 9. korpusa Jugoslovenske Narodne Armije (JNA-a) u Kninu, za vrijeme borbi između JNA i hrvatskih snaga. Dana 4. oktobra 1991., predsjednik Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (SFRJ) unaprijedio ga je u čin generalmajora. Dana 24. aprila 1992. Ratko Mladić je unaprijeđen u čin generalpotpukovnika, a 25. aprila 1992. postavljen je za načelnika štaba/zamjenika komandanta u komandi Druge vojne oblasti JNA u Sarajevu. Na tu dužnost stupio je 9. maja 1992. Dana 10. maja 1992., Ratko Mladić je preuzeo dužnost komandanta u komandi Druge vojne oblasti JNA.
U izmijenjenoj optužnici se takođe navodi da je Ratko Mladić 12. maja 1992., postavljen za komandanta Glavnog štaba Vojske Republike Srpske (VRS-a) i da je na tom položaju ostao najmanje do 22. decembra 1996. Dana 24. juna 1994., Ratko Mladić je unaprijeđen u čin generalpukovnika.
U optužnici se navodi da su od maja 1992. snage pod nadzorom Ratka Mladića artiljerijskom, minobacačkom i snajperskom vatrom djelovale po civilnim dijelovima Sarajeva i civilnim stanovnicima i ustanovama tog grada, pri čemu su ubijale i ranjavale civile, te time i vršile teror nad civilnim stanovništvom tog grada. Takođe se navodi da su snage bosanskih Srba pod nadzorom Ratka Maldića preuzele nadzor nad opštinama u Bosanskoj Krajini i istočnoj Bosni. Hiljade ne-Srba su deportovane ili prisilno premještene iz ovih opština, a mnogi su ubijeni ili zatočeni u zatočeničkim objektima.
U optužnici se navodi da su od januara do marta 1993., snage bosanskih Srba pod nadzorom Ratka Mladića napale područje Cerske u istočnoj Bosni i Hercegovini (BiH). Hiljade Muslimana pobjegle su na teritoriju pod kontrolom Vlade BiH, uključujući Srebrenicu i Žepu. Poslije toga su snage bosanskih Srba pod komandom i kontrolom Ratka Mladića počele da posvećuju posebnu pažnju zauzimanju strateški smještene enklave Srebrenica i protjerivanju bosanskomuslimanskog stanovništva koje je tamo izbjeglo nakon kampanja "etničkog čišćenja" u istočnoj BiH tokom 1992 i 1993.
U optužnici se navodi da je od 13. do 19. jula 1995., po prijekom postupku pogubljeno više od 7.000 zatočenih bosanskih Muslimana koji su zarobljeni na području oko Srebrenice. Od približno 1. augusta 1995. do približno 1. novembra 1995., jedinice VRS-a pod komandom i kontrolom Ratka Mladića sudjelovale su u organizovanim i opsežnim nastojanjima da se prikriju ubistva i pogubljenja bosanskih Muslimana iz Srebrenice tako što su tijela ekshumirana iz masovnih grobnica nanovo zakapale na mjestima na osami.
Optužbe
U izmijenjenjoj optužnici se Ratka Mladića tereti na osnovu individualne i krivične odgovornosti (član 7(1)) i na osnovu krivične odgovornosti nadređenog (član 7(3)), po:
- dvije tačke za genocid (član 4 Statuta – genocid; ili, alternativno saučesništvo u genocidu),
- sedam tačaka za zločine protiv čovječnosti (član 5 Statuta - progoni na političkoj, rasnoj ili vjerskoj osnovi; istrebljenj; ubistvo; deportacija i druga nečovječna djela (prisilno premještanje)), i
- šest tačaka za kršenja zakona i običaja ratovanja (član 3 Statuta - ubistvo; protivpravno terorisanje civila; okrutno postupanje; napadi na civile i uzimanje talaca).
U BJEKSTVU
|
|
|
Kolumna
